Bir işi daha iyi tahmin etmek: hesaptan gerçek çalışmaya

Saat tahminlerinizi geliştirmek için, başlamadan önce kaydettiğiniz tahmini, aynı işin tamamlandığında gerektirdiği çaba ile karşılaştırın. Eksik tahmin ettiğiniz şeyi, eklenen işi ve beklemeyi ayrı tutun. Bu üç şeyi karıştırırsanız, daha fazla saat gerektiren bir görev ile birkaç gün bloke olan bir görev aynı sorun gibi görünür.

Saatleri karşılaştırmadan önce teklifte kapsamı tanımlayın ve hata düzeltmelerini planlı gözden geçirmelerden ayırın.

Daha sonra karşılaştırabileceğiniz bir tahmini kaydedin

Dondurulmuş tahmin, başlangıçtan önce yazılan, tarihi, teslim edilecek çıktıyı ve kullanılan varsayımları içeren tahmindir. Çalışma sırasında yeni bir tahmin yaparsanız, onu başka bir sürüm olarak kaydedin: ilk referansın üzerine yazmayın.

Orijinal kapsamın gerçek çabası, kendi hatalarınızı düzeltmeyi, koordinasyonu ve kararlaştırılan revizyonu içerir. Tüm bu işi teslim etmek için harcanan aktif saatleri ölçün. Kapsam dışındaki eklenen çaba ayrı bir sütuna kaydedilir ve toplam çalışılan süreden silinmez.

Bekleme, o görevin bir veri, onay veya dosya nedeniyle bloke kaldığı takvim saatlerini ölçer. Bu süre zarfında başka bir şey üzerinde çalışmış olabilirsiniz. Bu nedenle 24 saatlik bir bekleme, 24 saatlik çabaya eşit değildir.

GAO-20-195G maliyet tahmini kılavuzu, kapsamı ve varsayımları belgelemeyi, veri toplamayı ve tahminleri gerçek maliyetlerle güncellemeyi içerir. Burada bu prensipleri bir çaba kaydına uyarlıyoruz; kılavuz, serbest çalışma örneğindeki faktörleri veya aralıkları doğrulamamaktadır.

Sekiz kurgusal görev, iki karşılaştırılabilir grup

Aşağıdaki tablo tamamen kurgusaldır: gerçek müşteri kaydı veya herhangi bir mesleğin temsili bir örneği değil, hesaplanmış bir örnektir. Yöntemi uygulamak için hizmet eder, serbest çalışmanın tipik bir hata oranını çıkarmak için değil.

Her biri dörder görevden oluşan iki grup vardır. Landing (landing_v1), sağlanan bir brief ve bir revizyon ile 500-700 kelimelik bir landing sayfasını varsayar. Rapor (report_v1), sağlanan metinle altı sayfa düzenlemeyi ve bir revizyonu varsayar. Her grup içinde aynı süreç ve deneyim düzeyi varsayılır; tahminler, hem aşırı hem de eksik tahmin hatalarını göstermek için kasıtlı olarak değişir.

Orijinal kapsamın tamamı sekiz vakada da teslim edildi; hiçbir şey geri çekilmedi. Eklenenler, bu kapsam dışındaki ekstra çalışma saatleridir, ayrı olarak kaydedilir: tahminden düşülmez veya toplam çalışılan süreden kaybolmaz. Gerçek bir kayıtta bunlardan herhangi biri eksikse - kapsamın bir kısmı geri çekilmiş, saatler karışmış veya not alınmamış bir bölüm - doğru olan sıfır varsaymak veya hesaplamayı zorlamak değildir: eşdeğer bir temel elde edilene kadar bu karşılaştırmayı kullanılamaz olarak işaretlemektir.

Nerede tahmininiz düşük kaldı, nerede kalmadı

E ilk tahmin ve A aynı kapsamın gerçek çabası olduğunda, işaretli sapma A − E ve oran A / E’dir, bu da E > 0 gerektirir. Yüzdesel sapma (A − E) / E × 100’dür, her zaman tahmini temel alır.

L03 en belirgin durumu gösterir: 6 sa öngörülen, 9 sa gerçekleşen, yani +3 sa, oran 1,5, +%50. Eklenen 3 sa değişiklik ile bu görev toplamda 12 aktif sa harcadı. 48 sa bekleme takvim süresini ölçer: bu 12 sa’e eklenmez ve teslimat tarihi hesaplamaya izin vermez. Bir görevin çok beklemesi ve az çaba gerektirmesi veya tam tersi olabilir.

L04 tersini gösterir: 8 sa öngörülen ve 6 sa gerçekleşen −2 sa, −%25 ve 0,75 oran verir. Bu, öngörülenden daha az çabayı tanımlar; tek başına bir kalite veya üretkenlik iyileşmesini kanıtlamaz. Öncelikle tüm kapsamın teslim edildiğinden emin olmak gerekir.

Grup özetinde, zaman sütunları aktif saatleri ölçer.

Toplam 70 aktif sa, kaydedilen işin bir toplamıdır, takvim süresi değil: farklı görevler arasında çakışabilecek olan bekleme süresini içermez. Farklı nitelikteki işleri tahmin etmek için bu toplamların tek bir oranını kullanmayın: landing ve rapor birbirinin yerine geçemez.

Bir sonraki görevi gözden geçirmek için örnekten bir aralık

Landing’in oranları, sıralanmış olarak, 0,75; 1,1; 1,25; 1,5’tir. Medyanı (1,1 + 1,25) / 2 = 1,175’tir. 8 sa’lik yeni bir kurgusal landing başlangıç tahmini için, ortaya çıkan merkezi referans 8 × 1,175 = 9,4 sa olup, ölçeklendirilmiş uç noktaları 8 × 0,75 = 6 sa ve 8 × 1,5 = 12 sa’dir.

Rapor için oranlar 0,8; 1; 1,1; 1,2 olup, medyanı 1,05’tir. Diğer 8 sa’lik kurgusal başlangıç tahmini için, merkezi referans 8 × 1,05 = 8,4 sa olup, uç noktaları 6,4 ile 9,6 sa arasındadır.

Bu oranların medyanını, landing grubundaki toplamların oranından ayırmak faydalıdır: 36 / 32 = 1,125. Toplamların oranı, tahmin edilen saatlere göre ağırlıklandırılmış oranların ortalamasına eşittir: 10 sa’lik bir görev, 6 sa’lik bir görevden daha ağırdır. Medyan, dört oranı sıralar ve iki merkezi oranı ağırlıklandırmadan ortalamasını alır. İkisi de soyut olarak “doğru” değildir: bunlar farklı ölçümlerdir ve birbirinin yerine geçebilir olarak sunulmamalıdır.

PMI tarafından barındırılan 2006 tarihli bir sunumda, Christine Green, tutarlı tanımlarla çaba ve özelliklerin kaydedilmesinin ve bir geçmişi yeniden kullanmadan önce benzerliğin gözden geçirilmesinin faydasını açıklar. Bu, yazılım tahmini üzerine bir referanstır, mevcut bir PMI standardı veya bu editoryal formülün bir doğrulaması değildir.

Bu geçmiş ne zaman işe yaramaz hale gelir

Landing için 6-12 sa aralığı, yalnızca dört kurgusal vakada gözlemlenen uç noktaları ölçeklendirir. Bu bir gösteridir, bir güven aralığı, bir yerine getirme olasılığı veya bir çaba veya tarih garantisi değildir. Bir sonraki görev bu aralığın dışında kalabilir.

Bu tür bir hesaplama, vakaları karşılaştırılabilir kılan koşullar değiştiğinde kullanışlı olmaktan çıkar: görevin boyutu çok farklıysa, müşteri tarafından daha fazla veya daha az girdi varsa, iç süreç değiştiyse, kararlaştırılan revizyon düzeyi artık aynı değilse, bu tür bir görevdeki deneyim farklıysa veya basitçe mevcut veriler eksikse. Bu durumlardan herhangi birinde, önceki örneğin faktörünü otomatik olarak uygulamak mantıklı değildir: geçmişin hala temsili olduğunu varsaymadan önce farkı araştırmak gerekir.

Bunu kendi verilerinizle oluşturmaya başlamanın en basit yolu, şimdiden her yeni görevin dondurulmuş ilk tahminini ve görevi kapatırken, aynı kapsamdaki gerçek çabayı, ayrı olarak ekleneni ve ayrı olarak beklemeyi, başlangıçta kaydedilen tahmini yeniden yazmadan kaydetmektir.